Democracy - Jan Theuninck, 2016

Jan Theuninck's Democracy 

Jan Theuninck's work often explores the relationship between democracy and the political system. His essay "De dichter en de politiek!" delves into the concept of a democracy where all voices align in the same direction, raising questions about the nature of political power and the role of individual citizens. The essay reflects on the implications of a society where corporate interests dominate and citizens' rights are diminished, suggesting a potential political implosion due to the collapse of the wall. The essay also examines the dangers of a society where decisions are made on a case-by-case basis, questioning the existence of general rules and the influence of elite groups on legislation. The essay is a reflection on the political and societal evolution, comparing the Third Way movement of political figures like Clinton, Blair, and Schröder to a new form of National Socialism. The artist's work, characterized by its monochrome style and sharp language, often intertwines political and social thought, making it a subject of reflection and discussion. Jan Theuninck's engagement with democracy is marked by a critique of the political system's hypocrisy and the erosion of civil and individual rights. His poetry and art serve as a call to action, urging individuals to think critically about their place in a politically charged society.

-------------------------------------------------------------------------------

"The core problem with us is that many citizens no longer even know what democracy actually means. Democracy is nothing other than the institutionalized distrust of citizens toward those in power: a control mechanism, a procedure. This procedure serves primarily to control those in power. Unfortunately, this is widely misunderstood in our country. Over millennia, peoples have learned the hard way that those who rule are not philanthropists, but ruthlessly abuse their power against the ruled. Liberal democracy is at its core precisely this control mechanism to prevent that. With us, it is eroding in the sense that gradually those in power presume to control the ruled, and not the other way around. This inversion becomes particularly evident when state institutions like the domestic intelligence service no longer primarily protect the constitution, but are misused to collect data on critical citizens and even former officeholders or to categorize them as ‘right-wing extremists,’ simply because they point out abuses or criticize the government. I myself have had to take legal action against this, because such practices fundamentally undermine liberal democracy. The citizen must remain the sovereign—not become the object of state surveillance.“ (

Hans-Georg Maaßen

, Ehem. Chef des Bundesverfassungsschutzes,

Jul 6, 2026)

 "The contempt, unconscious or not, vis-à-vis the voters became on the right as on the left a sort of leitmotif of a ruling class in need of legitimacy" (Anne-Cécile Robert)
Le mépris, inconscient ou non, vis-à-vis des électeurs est devenu à droite comme à gauche une sorte de leitmotiv d’une classe dirigeante en mal de légitimité (Anne-Cécile Robert)
https://www.monde-diplomatique.fr/2003/11/ROBERT/10678


Wir beschließen etwas, stellen das dann in den Raum und warten einige Zeit ab, was passiert. Wenn es dann kein großes Geschrei gibt und keine Aufstände, weil die meisten gar nicht begreifen, was da beschlossen wurde, dann machen wir weiter – Schritt für Schritt, bis es kein Zurück mehr gibt - Jean-Claude Juncker
https://de.wikiquote.org/wiki/Jean-Claude_Juncker

(We decide on something, leave it lying around and wait and see what happens. If no one kicks up a fuss, because most people don't understand what has been decided, we continue step by step until there is no turning back)

Behind the democratic facade is a system in which rules apply that are completely different from those of the constitution
The "system" is undemocratic and corrupt, it abuses power and unscrupulously deceives the citizens. (Prof. Dr. Hans Herbert von Arnim)

Hinter der demokratischen Fassade wurde ein System installiert, in dem völlig andere Regeln gelten als die des Grundgesetzes.
Das "System" ist undemokratisch und korrupt, es missbraucht die Macht und betrügt die Bürger skrupellos. (Prof.Dr. Hans Herbert von Arnim)

 „Volksparteien ohne Volk“ 

http://www.kulturbuchtipps.de/archives/265?utm_source=ReviveOldPost&utm_medium=social&utm_campaign=ReviveOldPost

-----een essay over de democratie door Jan Theuninck uit de beginjaren van de 21ste eeuw-------

De dichter en de politiek!?! 

 De dichter en de politiek!?!

© ORC(°1954)

---

Mag of kan een dichter zich wagen aan het beschrijven van het politieke narrenspel? Hoe ver kan hij gaan in zijn kritische benadering van een maatschappij waarin de politieke macht zichzelf ziet als een soort godsdienst voor het volk ? Of is het soms zijn staatsburgerlijke plicht om zijn pen te scherpen aan de aberraties van de macht? Joseph Beuys zei al "wie nicht denken will fliegt raus [sich selbst]"- blijkbaar is politieke provocatie een item dat aan veel dichters voorbijgaat.

In deze cocoon-wereld brengt de dichter een dieper inzicht in de wereld om ons heen en stelt ook de politieke wereld in vraag, probeert een discussie uit te lokken via provocatie en zet vooral aan tot nadenken over wie en wat we zijn en hoe we functioneren in deze gepolitiseerde maatschappij met een aantal verwarring zaaiende diepteschermen van "Wahrheit und Dichtung"!

Dichters zijn halve zieners die de pols van de politieke en maatschappelijke evolutie voelen kloppen in hun ziel. En de politieke machthebbers? Zal de val van de muur ook hier op termijn een politieke implosie veroorzaken? Zijn we inderdaad geëvolueerd naar een soort machtsstaat waar allerlei corporaties de dienst uitmaken en waar de burger zijn rechten niet kan uitoefenen maar een "dienst" krijgt? Zijn er geen algemene regels meer maar er wordt geval per geval beslist? Worden wetten vaak gemaakt om uitgelezen groepen of zelfs één enkele politieke vriend een voordeel toe te kennen in naam van het algemeen belang? Is het toeval dat je hiaten vindt in heel wat wetten: zorgen deze er niet voor de machthebbers te laten regeren als verlichte despoten? Ontsnapt de leidende klasse aan de wet door een bescherming van het systeem? Leggen verschillende schandalen de technieken bloot die het machtssysteem chantage laat uitoefenen op sleutelfiguren die men op die manier onder controle houdt? Is het parlement een overbodige show geworden waar de gekozenen van het volk de meest absurde vragen stellen om zichzelf in het nieuws te werken en van het "serieuze" werk moeten afblijven onder dwang van een kadaverdiscipline (met het mes in de rug)? Is er een enorm verschil tussen wat de burger in het dagdagelijkse leven ervaart en wat er in de "vrije" pers wordt meegedeeld? Zijn de journalisten hondjes die aan een korte ketting liggen en alleen blaffen op bevel van hun baasje: zijn zij de promotors van het politieke "correct" denken? Is dit een symptoom van wat men een geleide democratie (of zachte dictatuur) noemt? Dient de pers om de aandacht van de burgers af te leiden van nog erger? Onze machthebbers voeren de positieve discriminatie in : is dit niet op de eerste plaats discriminatie, welk adjectief je er ook aan toevoegt? Willen onze politici in ontwikkelingslanden een toonaangevende geopolitieke rol spelen? Of is dit misschien een variante op de Italiaanse lottizazione? Waarom komt er geen verbod op politieke cumul? En wat cumuleren ze nog allemaal? Hebben ze nooit genoeg of hebben ze daartoe geen keuze in deze cleptocratie? Alle mogelijke vormen van corruptie zijn bij wet verboden: wat indien één enkele onderzoeksrechter hierin zijn tanden zou zetten, zou dit het einde van het systeem betekenen? Over capriolen die machthebbers uithalen met beursgenoteerde bedrijven kan men zich méér dan één vraag stellen. En hoe is het gesteld met de privacy van de burger? Of mogen dergelijke vragen hier niet gesteld worden? Is dit een "democratie" waar alle neuzen in dezelfde richting moeten staan? Zijn vele "democraten" alleen maar wolven in schaapskleren? Bestaat de mogelijkheid nog om dit systeem opnieuw tot een aanvaardbaar niveau gezond te maken?

Op deze en nog veel meer vragen moeten dichters en andere kunstenaars een antwoord zoeken vermits bijna iedereen in een "democratische" narcose is gewiegd.

https://poetrybyjantheuninck.blogspot.com/2020/09/de-dichter-en-de-politiek.html

The Poet and Politics!?! - an essay on democracy

An essay on democracy, written by Jan Theuninck in the early 21st century, at the request of Sara Russell, the publisher of Poetry Life and Times, for her Dutch-language pages.

The Poet and Politics!?!

© ORC(°1954)

May or can a poet venture to describe the political fool's game? How far can he go in his critical approach to a society in which political power sees itself as a kind of religion for the people? Or is it perhaps his civic duty to sharpen his pen against the aberrations of power? Joseph Beuys already said "whoever does not want to think flies out [of themselves]" - apparently, political provocation is an item that passes many poets by. In this cocoon world, the poet offers a deeper insight into the world around us and also questions the political world, attempts to provoke discussion through provocation, and above all encourages reflection on who and what we are and how we function in this politicized society, with a number of confusion-sowing deep screens of "Truth and Fiction"!

Poets are half-seers who feel the pulse of political and societal evolution beating in their souls. And the political rulers? Will the fall of the Berlin Wall eventually cause a political implosion here as well? Have we indeed evolved into a kind of power state where all kinds of corporations call the shots and where the citizen cannot exercise their rights but receives a "service"? Are there no longer any general rules, but decisions are made on a case-by-case basis? Are laws often made to grant an advantage to select groups or even a single political friend in the name of the common good? Is it a coincidence that you find loopholes in quite a few laws: do these not ensure that those in power rule like enlightened despots? Does the ruling class escape the law through protection by the system? Do various scandals expose the techniques by which the power system allows blackmail on key figures whom it keeps under control in this way? Has Parliament become a superfluous show where the people's elected representatives ask the most absurd questions to get themselves into the news and are forced to stay away from "serious" work under the coercion of blind obedience (with a knife in the back)? Is there an enormous difference between what the citizen experiences in daily life and what is reported in the "free" press? Are journalists little dogs on a short chain, barking only on their master's orders: are they the promoters of politically "correct" thinking? Is this a symptom of what is called a guided democracy (or soft dictatorship)? Does the press serve to distract citizens' attention from something even worse? Our rulers are introducing affirmative action: is this not discrimination in the first place, no matter what adjective you add to it? Do our politicians in developing countries want to play a leading geopolitical role? Or is this perhaps a variant of the Italian lottizazione? Why is there no ban on political accumulation? And what else are they accumulating? Do they never have enough, or do they have no choice in this matter in this kleptocracy? All possible forms of corruption are prohibited by law: what if a single investigating judge were to sink his teeth into this—would it mean the end of the system? One can ask more than one question about the antics that those in power pull with publicly traded companies. And what is the state of citizen privacy? Or are such questions not allowed to be asked here? Is this a "democracy" where everyone's noses must point in the same direction? Are many "democrats" merely wolves in sheep's clothing? Is it still possible to restore this system to an acceptable level of health?

Poets and other artists must seek an answer to these and many more questions, given that almost everyone has been lulled into a "democratic" sedation.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Le poète et la politique !?! – Un essai sur la démocratie

Un essai sur la démocratie, écrit par Jan Theuninck au début du XXIe siècle, à la demande de Sara Russell, éditrice de Poetry Life and Times, pour ses pages en néerlandais.

Le poète et la politique !?!

© ORC (°1954)

Un poète peut-il se risquer à décrire les absurdités de la politique ? Jusqu’où peut-il aller dans son analyse critique d’une société où le pouvoir politique se prend pour une religion ? Ou est-ce peut-être son devoir civique d’aiguiser sa plume contre les dérives du pouvoir ? Joseph Beuys disait déjà : « Qui ne veut pas penser s’envole » – apparemment, la provocation politique échappe à bien des poètes. Dans ce monde clos, le poète offre une vision plus profonde du monde qui nous entoure et interroge le monde politique. Il cherche à susciter le débat par la provocation et, surtout, encourage une réflexion sur notre identité et notre rôle dans cette société politisée, à travers de multiples écrans de « Vérité et Fiction » semant la confusion.

Les poètes sont des visionnaires qui ressentent au plus profond d'eux-mêmes les pulsations de l'évolution politique et sociétale. Et les dirigeants politiques ? La chute du mur de Berlin entraînera-t-elle aussi un effondrement politique chez nous ? Sommes-nous réellement devenus un État où les grandes entreprises tirent les ficelles et où le citoyen, privé de ses droits, reçoit un « service » ? N'existe-t-il plus de règles générales, mais des décisions prises au cas par cas ? Les lois sont-elles souvent conçues pour favoriser certains groupes, voire un seul allié politique, au nom du bien commun ? Est-ce un hasard si l'on trouve des failles dans nombre de lois ? Celles-ci ne permettent-elles pas aux puissants de régner comme des despotes éclairés ? La classe dirigeante échappe-t-elle à la loi grâce à la protection du système ? Les différents scandales révèlent-ils les techniques de chantage employées par le pouvoir pour faire taire les personnalités clés qu'il maintient ainsi sous son emprise ? Le Parlement est-il devenu une mascarade où les représentants élus du peuple posent les questions les plus absurdes pour faire parler d'eux et sont contraints de se détourner des tâches « sérieuses » sous la contrainte d'une obéissance aveugle (avec un couteau dans le dos) ? Existe-t-il un fossé immense entre la réalité quotidienne du citoyen et ce qui est rapporté par la presse dite « libre » ? Les journalistes sont-ils de petits chiens enchaînés, aboyant uniquement sur ordre de leur maître, et sont-ils les promoteurs d'une pensée politiquement « correcte » ? Est-ce le symptôme d'une démocratie dirigée (ou d'une dictature douce) ? La presse sert-elle à détourner l'attention des citoyens d'un problème encore plus grave ? Nos dirigeants instaurent la discrimination positive : n'est-ce pas, en premier lieu, une discrimination, quel que soit l'adjectif employé ? Nos politiciens des pays en développement aspirent-ils à un rôle géopolitique de premier plan ? S'agit-il d'une variante de la loterie italienne ? Pourquoi l'accumulation politique n'est-elle pas interdite ? Et qu'accumulent-ils d'autre ? N'en ont-ils jamais assez, ou n'ont-ils d'autre choix dans cette kleptocratie ? Toute forme de corruption est proscrite par la loi : que se passerait-il si un juge d'instruction s'y intéressait de près ? Cela signifierait-il la fin du système ? On peut s'interroger sur les manœuvres des puissants avec les sociétés cotées en bourse. Qu'en est-il de la vie privée des citoyens ? Ces questions sont-elles taboues ici ? Est-ce une « démocratie » où tout le monde doit regarder dans la même direction ? Nombre de « démocrates » ne sont-ils que des loups déguisés en agneaux ? Est-il encore possible de rendre ce système acceptable ?
Poètes et autres artistes doivent chercher des réponses à ces questions et à bien d'autres, car presque tout le monde est plongé dans une torpeur « démocratique »

no-go zone - Jan Theuninck, 2016

Le no-go zones in Europa - Ci sono aree di alcune città europee di cui la polizia ha perso il controllo

https://www.nelfuturo.com/Le-no-go-zones-in-Europa

Een aanzienlijk deel van deze incidenten vindt plaats in wijken met een hoge migrantendichtheid, waar integratie faalt en bendes floreren. Brede Europese criminaliteitscijfers tonen een toename van geweldsdelicten in steden. De link met migratie is volgens onze journalisten niet altijd eenduidig maar wie het nu nog niet begrijpt is volgens mij rijp voor de psychiatrie.Het meest degoutante is dat onze politici dit weten en er schijnbaar niets aan willen verhelpen. Ze lijken de chaos te verwelkomen, want zodra de problemen escaleren zullen burgers hen smeken om oplossingen, wat in hun ogen neerkomt op meer macht, meer surveillance en meer centralisatie door de Europese Unie. Dit is een perverse strategie: creëer een crisis en bied daarna zelf de redding aan. In plaats van preventie kiezen ze voor maatregelen die onze vrijheid verder inperken. Politici spelen de bevolking tegen elkaar uit, maar lossen niets op. Dit interne falen vormt inderdaad de grootste bedreiging voor de Europese Unie, niet externe machten zoals Rusland of China.(Steven Arrazola de Oñate,ex- Inlichtingen- en Veiligheidsofficier voor Defensie, 08.12.2025)

THREAT - Jan Theuninck, 2016

Diplomacy - Jan Theuninck, 2015

the logic of multi-level games

---------------------------------------------------------------------------------

Art's Role in Soft Diplomacy: The Case of Jan Theuninck's Diplomacy and Themes of War, Social Dynamics, and Visual PoetryArt has long served as a subtle yet potent instrument of soft diplomacy, or soft power—a concept popularized by political scientist Joseph Nye, referring to the ability to influence others through attraction and persuasion rather than coercion. In international relations, visual arts like painting transcend linguistic and cultural barriers, fostering empathy, dialogue, and shared human experiences. Contemporary art, in particular, acts as a bridge across divides, promoting economic growth, cultural exchange, and nuanced discussions on global challenges such as conflict and migration. Governments and institutions increasingly invest in art initiatives—think U.S. State Department's Art in Embassies program or international biennials—to build connections and counter hard power narratives. Paintings, with their layered symbolism and emotional resonance, invite viewers to confront uncomfortable truths, making them ideal for "diplomatic" interventions in public discourse.Enter Belgian artist Jan Theuninck (b. 1954), whose abstract paintings and poetry weave social critique into visual poetry, often interrogating the scars of war, colonial legacies, migration, and power structures. Born in Zonnebeke—a village scarred by World War I trenches—Theuninck's work is deeply rooted in pacifism and historical memory. Blending minimalism and monochrome expressionism, he creates "visual poems" that evoke the chaos of human societies without literal representation. His canvases explore social dynamics—the tensions between elites and masses, inclusion and exclusion, tradition and totalitarianism—while echoing the poetic rhythm of his French-language verses. Themes of war recur as metaphors for ongoing global strife, from the Holocaust to modern neocolonialism and AI-driven surveillance.A prime example is Theuninck's 2015 acrylic-on-canvas painting Diplomacy (70 x 100 cm), an embodiment of art's dual-edged role in soft diplomacy. The work subverts the idealism of diplomatic exchange with a cynical edge, captioned by a twist on Carl von Clausewitz's famous dictum: "Diplomacy is the continuation of war by other means", attributed to Zhou Enlai.
Visually, Diplomacy employs Theuninck's signature abstract style:. It's a visual indictment, forcing viewers to question whether "peace processes" merely repackage aggression.This piece aligns with Theuninck's broader oeuvre on war and social dynamics. Paintings like Yperite (2004), referencing WWI chemical warfare, or Holocaust (2003), pair abstract fury with poetic elegies to memorialize atrocities and warn of repetition ("and now—more than ever—who is next please?"). In Diplomacy, social dynamics emerge through implied hierarchies: the canvas's asymmetry mirrors unequal power in global forums, critiquing how Western totalitarianism evolves from overt colonialism to subtle economic "aid." As visual poetry, it operates like a haiku—economical, evocative—inviting contemplation on migration's plight or pacifism's fragility, much like Picasso's Guernica did for the Spanish Civil War.In soft diplomacy, works like Diplomacy exemplify art's transformative potential. Exhibited in contexts like the G20 Seoul Summit (via Theuninck's West Meets East, 2010), such pieces facilitate cross-cultural reflection, humanizing abstract geopolitics. They don't resolve wars but seed empathy, challenging viewers to reimagine social bonds amid division. Theuninck's art reminds us: true diplomacy isn't about winning arguments but painting paths to mutual understanding—one stroke at a time.

---------------------------------------------------------------------------------

For peace

we have to fight a war
against terror
against psychological terror
against psychopathical leaders
we have to fight a war
— Jan Theuninck

https://front.un-arm.org/wp-content/uploads/assets/special/poetryforpeace/poems/theuninck.html

Diplomacy, we can see the world over that this is no easy feat. I am attacted to the magicianship of this visual poetry… how foreground comes forward and recedes into an abyss how a cloud of grey casts two shadows, the undulation of the land and the intensity of the light and colour.  Not many images can be turned any direction and still satisfy.  (Rebecca Guyver in The Postal Ledger, July 14, 2020)
https://thepostalleger.blogspot.com/2020/07/diplomacy.html

This is the second of four videos featuring selected submissions from the Artists For a Better World International 2021 Call for Mail Art.
https://www.youtube.com/watch?v=iavSZD5apbQ  on 0:37

MAIL ART 10-02-2023  - Rafael González

https://www.youtube.com/watch?v=o9tWVdV6bMQ

3 "Diplomacy" stamps realized by Kunstraum Reuter in Berlin - 2023

 

Homage to Pablo Picasso
Kunstraum Reuter 29 sept. - 11 nov. 2023

Bataclan - Jan Theuninck, 2015

 acrylic on canvas, 2015, 70 x 100 cm
Ba-Ta-Clan

Bataclan : La commission d’enquête confirme que des actes barbares ont eu lieu à l’intérieur du Bataclan : décapitations, éviscérations, énucléations. Blackout des médias sur ces actes ignobles.

Pas un média français n’en a parlé ! Le blackout sur ces actes ignobles semble avoir été ordonné par l’Elysée au nom du « padamalgame »…
https://www.lemonde.fr/societe/article/2018/06/08/13-novembre-2015-pourquoi-les-militaires-de-sentinelle-ne-sont-pas-intervenus-lors-de-l-attentat-du-bataclan_5311948_3224.html

« Sur les causes de la mort de mon fils A., à l’institut médico-légal de Paris, on m’a dit, et ce avec des réserves compte tenu du choc que cela représentait pour moi à cet instant-là, qu’on lui avait coupé les testicules, qu’on les lui avait mis dans la bouche, et qu’il avait été éventré. Lorsque je l’ai vu derrière une vitre, allongé sur une table, un linceul blanc le recouvrant jusqu’au cou, une psychologue m’accompagnait. Cette dernière m’a dit : ‟La seule partie montrable de votre fils est son profil gauche. » J’ai constaté qu’il n’avait plus d’œil droit. J’en ai fait la remarque ; il m’a été répondu qu’ils lui avaient crevé l’œil et enfoncé la face droite de son visage, d’où des hématomes très importants que nous avons pu tous constater lors de sa mise en bière. »

The progression of recent history clearly shows a dedicated effort to lead the world into unknowingly accepting communitarian solutions.
 Communitarianism is the theory that individual rights must be balanced against the rights of the "community." Its many proponents insist that individual rights and liberties pose a real threat to the health and safety of the "community at large." The founders of the Communitarian Network began "shoring up the moral, social and political environment" in the early 1990s. Today the communitarian theory is the basis for hundreds of new global rules and regulations eliminating individual rights.

Self-portrait with heraldic family weapon - Jan Theuninck, 2015

Self-portrait with heraldic family weapon

Het zelfportret van 2015 heb Ik geschilderd in Daler-Rowney acrylverf, het blauw en bruin zijn gemengde kleuren. De zwarte romp is een ontwerp, gebruikt bij het portret van Gilbert & George - ooit een abstracte kop, getekend op computer en het origineel gespiegeld, en pas jaren later, in 2013,  gezien dat het wat had van Gilbert & George toen ik hen laattijdig ontdekte bij de Herbert Foundation aan de Coupure.

Het blauw van het hoofd symboliseert mijn weelderige haardos, een gezicht is er niet vandaar een witte vlek.. Ik pleeg te zeggen dat ik "niets en niemand" ben (zoals mijn familie het wilde), zo heb ik ook jarenlang het Italiaaanse "uomo senza volto" of "man zonder gezicht" als codenaam gebruikt. 

Een wapenschild bij een portret werd vroeger weleens geplaatst bvb bij het portret van Jan Parmentier uit 1627 dat deel uit maakt van de collectie van het Sint-Janshospitaal in Brugge. Mijn heraldisch familiewapen, ook een witte vlek met bruine rand,  is een metafoor verwijzend naar familieverhalen uit het verleden met een existentiële impact op het heden. 

Portretten schilderen is niet mijn specialiteit maar ik heb mijn eigen portret - vanitas vanitatum - wel laten maken door Koen Pattyn in olie op doek, anno 2013, door Sarah Melloul  in acryl op doek, anno 2018 en door Helena Cnockaert in een textielwerk, anno 2019.

Gepubliceerd in Kunstletters, het magazine van Kunstwerkt (met oa Beeld.be) :

juli-sept. nummer 2020

Jan Theuninck was born in Zonnebeke, 7 June 1954. He is a Belgian abstract artist who describes the manipulated life of the multitude. His work is colorful with a touch of minimalism.

జాన్ థెయునింక్    /   چان ثيونينك  /  ヤン・テューニック   /  Ян Тёнинк   /  贾恩·瑟尼克  /  얀 토이닝크  /  

Corporate Control - Jan Theuninck, 2015

a corporate religion tries to take political and cultural control by creating a parallel system

Corporate Control of Our Democracy

https://www.huffpost.com/entry/corporate-control-of-our_b_643095